ประวัติอาหารภาคกลาง

                    ประวัติอาหารภาคกลาง  

 ภาคกลางเป็นเขตที่ราบลุ่มแม่น้ำ เหมาะแก่การเพาะปลูกและเลี้ยงสัตว์ ข้าวปลา
อาหารอุดมสมบูรณ์ตลอดทั้งปี จึงถือได้ว่าเป็นดินแดนซึ่งอุดมสมบูรณ์มากที่สุด

ในประเทศไทยสมัยก่อนภาคกลางเป็น ศูนย์กลางค้าขายสำคัญของประเทศไทย มีการ ติดต่อค้าขายกับชาวต่างชาติต่าง ๆ เข้ามาด้วย เช่น เครื่องแกง  แกงกะทิได้รับมาจากชาวฮินดู อาหารประเภทต้ม  ผัด  ได้รับมาจากชาวจีน ผู้เข้ามาติดต่อค้าขายทางเรือสำเภา แม้กระทั่ง ขนมหวานที่มีไข่และแป้งเป็นส่วนผสมก็ได้รับ การสืบทอดมาจากชาวตะวันตกเช่นเดียวกัน ซึ่งคนไทยได้นำสูตรอาหารต่าง ๆ มาประยุกต์ ทำรับประทานในครัวเรือน โดยปรับเปลี่ยน วัตถุดิบที่หาได้ง่ายในประเทศมาใช้แทนกัน  และเผยแพร่ในเวลาต่อมาจนเป็นเอกลักษณ์

ของอาหารไทยจวบจนปัจจุบันด้วยความหลากหลายนี้เอง จึงส่งผลให้รสชาติอาหาร ภาคกลางไม่เน้นหนักไปทางใดทั้งเปรี้ยวหวาน  เค็ม รวมถึงความจัดจ้านของพริก           คนภาคกลางนิยมรับประทานข้าวเจ้า เป็นหลัก ไม่ว่าจะเป็นข้าวขาวหอมมะลิ ข้าวขาวธรรมดา   (ข้าวเสาไห้)  ข้าวกล้อง ข้าวกล้องหอมมะลิ ในการหุงข้าวเจ้าแต่ละ ชนิด อัตราส่วนของน้ำ : ข้าวสาร  จึงแตกต่างกันไปตามปริมาณเส้นใยอาหาร ที่มี่อยู่ในข้าวนั้น ๆ